Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/3172 K.2015/43569

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur ve kızı olan tanığın kolluktaki beyanlarında, sanıkların mağdurun üzerine saldırıp elinde bulunan çantasını zorla aldıklarını belirttikleri, duruşmada mağdur, sanık .... çantasına sarılıp, suratına ve koluna vurduğunu, kızının bağırması üzerine çantayı bıraktığını ve sanıkların kaçtığını söylerken kızı olan tanık ise annesinin yanına gelen şahsın çantayı alırken çantanın annesinin yüzüne ve koluna değdiğini beyan etmesi üzerine mağdurun beyanı kendisine okunup sorulduğunda “olay anında heyecanlandığını, aradan zaman geçtiği için yanılmış olabileceğini” belirtmesi karşısında; mağdur ve tanık arasındaki çelişkinin duruşmada giderilmeye çalışıldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıkların savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanların görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olması,