KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2013/32263 E., 2016/2999 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık ... savunmanının temyiz isteminin incelemesinde
Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04.06.2008 tarihli kararı sanık ... tarafından temyiz edilmemiş, anılan karar suçun diğer sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir. Bu karar, Dairemizin 19.07.2011 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... yönünden bozulmuş ve bozmadan 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi gereğince sanık ...'ın da yararlandırılmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda, 28.12.2012 tarihli karar ile sanıklar ..., ... ve ... için yeniden mahkumiyet hükmü kurulmuştur. Bu karar adı geçen ilk hükmü temyiz etmeyen sanık ... tarafından temyiz edilmişse de;
1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 325. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeyenlerin veya temyiz istemi red edilenlerin, daha ağır bir ceza ile cezalandırılmaları adaletsizliğini giderme amacı ile kanuna konulmuştur. Benzer düzenleme 5271 sayılı CMK'nın 306. maddesinde de yer almıştır. Bozmanın sirayetinden, yerel mahkeme hükmü temyiz etmeyen sanık yönünden bozulmamaktadır, sadece anılan madde uyarınca sanık bozma kararının sonucundan yararlanmaktadır.
Bu itibarla;
Sanıklardan ...'ın önceki hükmü temyiz etmediği, diğer sanıklar ... ve ... yararına yapılan bozmadan, 1412 sayılı CMUK'nın 325.maddesi uyarınca yararlandığı, bu nedenle bozmadan sonra yeniden kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317 maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
II- Sanık ... savunmanı ile sanık ... ve savunmanının temyiz taleplerinin incelemesine gelince;
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2013/32263, K. 2016/2999, 13 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama