Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/3286 K.2015/43317

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Eylemin 20:45 sıralarında gerçekleştiği, anılan tarihte güneşin saat 20:10’da battığı ve suçun 5237 sayılı Yasanın 6/1-e maddesine göre gündüz sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında; suçun 5237 sayılı Yasanın 149/1-h bendi kapsamında kabulünün olanaklı olmadığı gözetilmeden anılan bent ile uygulama yapılması,

2-) Sanığın, yürüyerek giden yakınanın yanına kullanmış olduğu araba ile yaklaşıp “sigara verin lan” dediği, yakınanın üzerinde bulunabilecek miktar gözönüne alındığında sigaranın bilinen değerinden daha fazla para veya kıymetli eşya talep edebileceği halde, bu yönde bir girişim veya davranışının bulunmadığının anlaşılmasına ve özgülenen kastına göre, olayda 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığının tartışılması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,