Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/35715 K.2014/1524

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, sanık İ.. Ç..'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1 ve 116/4. maddeleri gereğince 6 yıl 8 ay hapis ve 3 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair SELÇUK Asliye Ceza Mahkemesinin 24/01/2008 tarihli ve 2006/371 Esas, 2008/9 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 03/12/2013 gün ve 2013/18118/73369 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2013 gün ve KYB/2013/383167 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 30/12/2013 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre:

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/1-b-3. maddesine göre konut dokunulmazlığının ihlali suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kununu'nun 116/4. maddesinde düzenlenen nitelikli halinin de uzlaşmaya tabi olması ve 09/07/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5918 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesine eklenen "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz". şeklindeki düzenlemenin suç tarihinde yürürlükte bulunmaması karşısında, konut dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından uzlaşma hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/3. maddesinde yer alan düzenleme sebebiyle, sanığın aynı Kanun'un 53/1. maddesi (c) bendindeki hakları, mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ RKMİLLETİADINA