Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/3597 K.2013/11283

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/01/2013 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın, yakınana ait evin 1.katına şahsi çeviklikle tırmanıp açık olan havalandırma boşluğundan içeri girerek hırsızlığa kalkışma suçunu işlediği ve bu işlem sırasında anahtar ya da başka bir aleti anahtar gibi kullandığına ilişkin kanıt bulunmadığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesine uyduğu gözetilip, yakınma bulunduğundan konut dokunulmazlığını bozmak suçu yönünden de uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra,

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, sanığın 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b, 35/1-2, 62, 53, 116/1, 62, 53. maddelerine karşılık 765 sayılı TCY.nın 493/1, 62, 59. maddelerine uyan eylemleri nedeniyle denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken,

yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, açıkça 765 sayılı yasa sanık yararına olduğundan; ayrıca sanığın adli sicil kaydına hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 765 sayılı TCK’nun 81/1-3. maddesi ile uygulama yapılmaması ve aynı Yasanın 522. maddesi uyarınca cezasından indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

./..

-2-

...