Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/4194 K.2013/12358

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/02/2012 tarihli kenar yazısı ile Dariye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nin 493/1, 59/2, 81/2-3. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 62/1, 53, 151/1, 62, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, mala zarar verme suçu bakımından 5271 sayılı CMK'nın 253-254. maddelerindeki uzlaşma hükümleri de gözetilerek uygulamaya göre sanık yararına Yasa hükümlerinin belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

...