Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/4778 K.2015/43323

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre; katılan ...’ın ...’nin ... ilçesinde kuyumcu dükkanı ve konfeksiyon ürünleri sattığı bir işyeri işlettiği, her iki işyerinin yan yana ve ayrı giriş kapılarına sahip olduğu, ancak içeriden işyerleri arasında rahatça geçiş yapılabildiği, suç tarihinde kuyumcunun giriş kapısının kilitli, konfeksiyon kapısının açık, katılanın da işyerinde yalnız bulunduğu, sanığın saat 16:30 sıralarında konfeksiyon kapısından girip 'alışveriş yapmak istediğini' belirttiği, ancak kıyafet bakmadan kuyumcu tarafına yöneldiği, burada birkaç ziynet eşyasının fiyatını sorduktan sonra işyerinden ayrıldığı,

15-20 dakika sonra yeniden işyerine gelen sanığın, 'alışveriş yapacağını' belirterek kıyafet denediği, bir süre sonra 'beğendiklerini alacağını' söyleyerek katılandan paketlemesini istediği, satın alınacağını düşündüğü kıyafetleri paketlemek amacı ile yere eğilen katılanı 2 kez bıçaklayan sanığın kuyumcu tarafına yöneldiği, bu sırada işyerine gelen tanık Hikmet’i gören sanığın kapının kilitli olduğunu fark ederek geri dönüp konfeksiyon

kapısından dışarı çıktığı, katılanın olay nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a,b,d, 35. maddelerinde düzenlenen yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 2009/50 Esas- 2010/25 Karar sayılı, 21.07.2010 tarihinde kesinleşen 765 sayılı TCK’nın 493/2, 522, 59, CMK 307/4, 647 sayılı Kanun 4,5 ve 6. maddeleri uyarınca hükmedilen 1350.-TL adli para cezasının, tekerrüre esas olduğu ve sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-) Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,