Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/4819 K.2015/40357

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça konu cep telefonunun, kolluk görevlileri tarafından yapılan araştırma neticesinde, tanık ....’de bulunarak mağdura teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Oluş ve dosya içeriğine göre; antrenmandan çıkıp evine gitmekte olan mağduru durduran sanıkların, önce bir yerleri arayacaklarını bahane ederek cep telefonunu istedikleri, “Telefonunun olmadığını” söyleyen mağdura sanıklardan ..’in tokat attığı,..’ın da bu sırada kollarını arkadan tuttuğu, “Ben anneme babama acımadım, sana da acımam” diyen ...’in mağdurun üzerini arayarak suça konu cep telefonunu aldığının, mağdur ve sanıkların soruşturma evresinde alınan ifadelerinden anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların taktirinde ve suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,