Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/4844 K.2013/6041

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2013 tarihli kenar yazısı ile Daireye göndeilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluş ve dosya içeriğine göre; suç tarihinde sanığın sabah saat 06:50 sıralarında bilirkişi raporuna göre, yakınıcının şahsi çeviklik gerektiren ikinci katındaki evine balkon demirlerinden tırmanmak suretiyle çıktığı, sağlam ve muhkem balkon kapısını zorlamak suretiyle içeriye girdiği, 1460 TL. değerindeki iki adet cep telefonunu aldığı gürültü üzerine uyanan yakınıcının hemen polise haber verdiği, gelen ekiplerce kaçan sanığın kovalamaca sonucu evin bahçesinde yakalandığı yapılan üst aramasında cep telefonlarının ele geçtiğinin anlaşılması karşısında; eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Sanık hakkında mahkemece verilen 11.03.2004 tarih ve 2004/81 Esas- 2004/158 Karar sayılı ilamı ile verilen sonuç 1 yıl 6 ay hapis cezasının sadece sanık tarafından yasal süresinde ve lehine olarak temyiz edildiği anlaşılmakla, sonradan verilen hükmün ceza açısından önceki hükümden daha ağır olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

3- 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1.522 (normal) maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1-4, 151/1. maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden CMK.nın 253 ve 254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCY ile 5237 sayılı TCY’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulama yapılıp, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

4- Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulanmaması,