Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/5076 K.2015/42568

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar D.. G.. ve H.. K.. hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesinin 39. maddesinden sonra uygulanması suretiyle, aynı Yasanın 61/4-5. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili olmadığından; suça doğrudan iştirak ettiği anlaşılan sanıklar D.. G.. ve H.. K.. hakkında, TCK’nın 37/1. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek, aynı Yasanın 39. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin, “ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. Y.. savunmanı, sanık D.. G.. savunmanı ile sanık H.. K.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak