Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/8267 K.2013/12618

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/03/2013 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu,

aynı nevi suçtan mükerrir olan sanığın yakınanın otomobilinin muhkem ve sağlam olan camını kırarak pek hafif değerdeki teybi çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra anılan Yasa'nın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçunu da oluşturduğu, mala zarar verme suçu yönünden taraflara uzlaşma önerisinde bulunup sonucuna göre; eylemle ilgili 765 sayılı TCK'nın 493/1, 81/2-3. maddeleriyle, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 53;

151/1, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırıldıktan sonra lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hatalı ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, yapılan uygulamanın açıkça sanık lehine olduğu ve karşı temyiz bulunmadığının anlaşılması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

...