Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/8272 K.2013/11986

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2013 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522 (pek aşırı), 81/2 (içtima çözülüp en ağırı esas alınmak suretiyle) maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143, 53, 116/1-4, 53.maddeleri kapsamında olup, her iki Yasa'ya göre de sanığa verilmesi gerekli ceza miktarları, uygulanacak yasa maddeleri,

artırım ve indirim oranlarıyla birlikte denetime olanak verecek biçimde karşılaştırma yapılıp, konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden ise (5560 sayılı Yasayla değişiklik öngören CMK 253 ve devamı maddelerinde yer alan) uzlaşma koşulları da değerlendirilerek sanık yararına olan yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu,

../..

-2-

2-Uygulamaya göre de;

a)Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK'nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kabule göre ise;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 1995/72 Esas, 1996/252 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilen içtimalı ceza bulunduğundan, içtima çözülüp içtima içinde yer alan hükümlülüklerden en ağırının tekerrüre esas alınmak suretiyle uygulama yapılması gerektiği halde, yazılı biçimde hüküm kurulması,

c)Lehe Yasa karşılaştırması yapılırken, 765 sayılı TCK uyarınca uygulama maddeleri gösterildiği halde, sanığa verilmesi gerekli ceza miktarı, artırım ve indirim oranlarıyla birlikte denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, 5237 sayılı Yasa'nın lehe kabul edilmesi,

...