Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/9843 K.2015/44595

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların mağdura ait işyerinden aldıkları mallarla ayrılırlarken, işyeri çalışanlarının takibi üzerine suça konu malları bırakıp kaçtıklarının anlaşılması karşısında; isteğe bağlı geri verme kabul edilemeyeceğinden, koşulları oluşmayan TCK.nun 168/1-2. maddesi ile cezalarından indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından;

Uygulamaya göre de;

Sanıklar hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesine aykırı olarak, anılan Yasanın 31/3. maddesinin, 168/3. maddesinden sonra uygulanması sonuca etkili bulunmadığından,

Anılan hususlar bozma nedeni yapılmamış,

Diğer temyiz itirazlarıda yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.-TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, bu miktarın altındaki yargılama giderinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,