Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/10351 K.2018/158

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede:

Sanıklar ...,..... sanık ...'ın talimatı ile araçla rent a car işi yapan mağdur ...'nin iş yerinin önüne geldikleri, sanık ...'nin araçta, sanık ...'ın iş yeri önünde beklediği, sanıklar ...,....n iş yerine girip sanık ...'nin mağdur ...'ye ''bizi ... gönderdi, ortağıyla görüşmüşsünüz, borcunu ödeyeceksin, 1.500.-TL yi şimdi, ayrıca her hafta 250.-TL haraç vereceksin'' dediği, mağdur ...'nin sanığa ''kimseye borcu olmadığını'' söylemesi üzerine sanığın önünde duran masanın üzerindeki 250.-TL parayı aldıktan sonra masaya vurup devirdiği, mağdur ... ile sanık ... arasında boğuşma yaşandığı,

boğuşmayı gören sanık ...'ın içeriye girip ruhsatsız tabanca ile rastgele sağa sola ateş ederek mağdur ...'ye ''bir dahakine kafana atarız'' dediği ve sanıkların iş yerinden ayrıldığı olayda; sanık ... tarafından 250.-TL'nin alınması ile sanıkların eyleminin tamamlanmış silahla, birden fazla kişi ile birlikte, iş yerinde yağma suçunu oluşturduğu dikkate alınarak sanıkların TCK.nun 149. maddesinin 1. fıkrasının (a), (c) ve (d) bentleri ile cezalandırılması gerekirken, delillerin takdirinde ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek sanıklar hakkında yazılı şekilde TCK.nun 149. maddesinin 1. fıkrasının (c),

(d) bentleri ve aynı Kanunun 35/2. maddesi uygulanarak noksan ceza tayini, karşı temyiz olmadığından; diğer sanıklar ile el ve iş birliği içerisinde doğrudan hareket eden sanık ... hakkında TCK'nun 37. maddesi yerine aynı yasanın 38. maddesiyle uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından; anılan husular bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, eleştiri dışında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, atanan savunmana ödenen avukatlık ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,