Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/11306 K.2017/871

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki ...'ın adının gerekçeli karar başlığında “...” yerine “...” olarak yanlış yazılması, yerinde düzeltilmesi; sanık ... tarafından suçta kullanılan ve adli emanete alınarak iddianamede müsaderesi talep edilen bıçağın 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi gereğince zoralımı hususunda mahkemesinden karar alınması ile 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140 – 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi; olanaklı görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanık ...'ın 28/12/2004 tarihinde karakolda alınan ifadesinde yer alan: “28/12/2004 günü, 03:00 sıralarında aynı yerde kaldığım arkadaşlarım olan ..., ...ki .... ve ... ... ile birlikte köşkten çıktık, yürüyorduk karnımız acıkmıştı, bu sırada sokaktan geçmekte olan iki şahıs gördük ve ... bu şahıslardan ekmek parası istedi, şahıslarda vermek istemeyip arkadaşımız ... ... küfredince ben dayanamadım ve küçük sustalı bıçağı cebimden çıkarıp rastgele şahıslara savurdum.”

28/12/2004 tarihli savcılıkta alınan ifadesinde: “Olay polisteki ifademde anlattığım gibi olmuştur, ... bu şahıslardan ekmek parası istedi, şahıslarda vermek istemeyip arkadaşımız ... ... küfredince aramızda tartışma çıktı, tartışma esnasında bıçağı rastgele şahıslara savurdum,”

01/03/2005 tarihli duruşmada ise; “Olay tarihinde müştekilerden ben para istedim, vermeyince üstlerine gittim, onlarda bunun üzerine bıçak çekince bende bıçak çektim ve onları yaraladım, karnım aç olduğundan ekmek parası istedim” şeklindeki beyanları,

Sanık ... ......

28/12/2004 tarihli karakolda alınan ifadesinde: “27/12/2004 günü, 03:00 sıralarında daha önce beraber kaldığımız ..., .... ve ... ile karşılaştık biraz dolaştık, ... karnı aç olduğu için yoldan geçmekte olan iki şahıstan ekmek parası istedi, şahıslarda vermeyince .... bu şahısları yaraladı” şeklindeki savunması ile müşteki ...'ın 01/03/2005 tarihli duruşmadaki ifadesinde; “olay tarihinde arkadaşım diğer müşteki ... ile birlikte yiyecek aldık dönerken üç sanık önümüze çıktılar ve para istediler.

Ben aldığım sandviçlerden bir kısmını sanık ...'a verdim, ancak paramızın olmadığını söyledim...

Sanıkların iddia ettiği gibi ne bende ne de ... da bıçak yoktu, hatta onlara "size sandviç verdik, neden bize vuruyorsunuz" diye çıkıştım, bizi bıçaklayan arkadaş sanırım tiner çekmiş olacak ki, 10 dk sonra yakalandığında olayı hatırlamadığını belirtiyordu.” şeklindeki beyanı dikkate alındığında iddia ve savunmanın birbiriyle örtüşen bu niteliği yanısıra, suçun işleniş biçimi ve sanıkların ekmek parası istemekle sınırlanarak özgülenen kastı da dikkate alındığında, 5237 sayılı TCY'nın 150. maddesinin 2. fıkrası ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, anılan hususun karar yerinde tartışmasız bırakılması,