Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/11484 K.2017/2467

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yağma suçunu gerçekleştirirken, mağdura bıçak göstermek suretiyle zorla araçtan indirdiği ve sürücü koltuğuna kendisinin oturduğu, mağdurun da yanına oturmasını istediği, bu şekilde ara sokaklarda hızla aracı sürmeye başladığı, mağdurun durmasını istemesine rağmen kabul etmediği, aracı sürmeye devam ettiği ve mağdurun araçtan inmesine izin vermemek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçunu işlediğinin iddia edilmesi nedeniyle anılan suçtan sanık hakkında zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nın 168/3. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış ise de sonuç cezaya etkili olmayacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.-TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hâzinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 20,00.-TL yargılama giderinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,