Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/11845 K.2014/22264

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın; olay günü katılanı bıçak ile tehdit ederek inşaat alanına götürdüğünün anlaşılması karşısında; sanığın katılanın hürriyetini tahdit etmesi şeklindeki eyleminin yağma suçunun unsuru olmayıp, 5237 sayılı TCK'nın 109/2-3-a-f maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin bütün halinde yağma suçunu oluşturduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın, kayden 20/06/2011 doğumlu olup suç tarihinde 12 yaşını bitirmiş yakınanı bıçak ile tehdit ederek cep telefonunu alması şeklindeki olayda, yakınanın beden ve ruh sağlığı bakımından kendini savunup savunamayacağı yönünde gerekli araştırma yapılıp sonucuna göre, 5237 sayılı TCK’nın 149/1-e maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması, 2-) Yargılama masrafının 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,