Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/12511 K.2018/967

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdur 13.02.2006 günlü ilk ifadesinde.

“09/02/2006 akşamında internet yoluyla "Tamer" isimli kişi ile tanıştığını, 11/02/2006 cumartesi akşamı saat 21.00 sularında bu kişi ile ve yanındaki "Emir" isimli kişi ile buluştuklarını, kendisini yağmalayan kişilerin gerçek adının ... ve ... olduğunu” belirttiği halde, 20.03.2006 tarihli Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesinde, “internette tanıştığı kişinin isminin Harun olduğunu, olay günü yanında Cihan diye tanıştırdığı kişi ile buluştuklarını”, yine 24.05.2006 tarihli Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesinde, “ilk ifadesinde şahısları Emin ve Tamer olarak belirtmiş ise de,

söz konusu isimleri kendisine öldüğü için hakkında düşme kararı verilen sanık ...' ın verdiğini, şahısların gerçek isimlerini bilmediğini” belirterek beyanları arasında çelişkilere neden olduğu;

Sanıklar ... ve ...'in 09.10.2018 günlü oturumdaki ifadelerinde, “Cumhuriyet Savcısının huzurunda mağdur ile yüzleştirildiklerini ve mağdurun kendilerini tanımadığını” belirterek üzerlerine atılı suçu kabul etmedikleri, ancak söz konusu yüzleştirme tutanağının dosyada bulunmadığı görülmekle;

Mağdura, sanıklara ilişkin canlı teşhis işlemi yaptırılıp bu mümkün değilse, sanıkların fotoğraflarından mağdurun teşhis yapması istenilip, mağdurun herbir Cumhuriyet Savcılığında farklı beyanda bulunmasını gerektiren faktörler belirlenip, beyanları arasındaki açık aykırılıklar giderilip, sanıklar ... ve ...'in ifadelerinde belirttikleri Cumhuriyet Savcılığı huzurunda sanıklar ile mağdurun yüzleştirildiklerine ilişkin tutanak varsa dosya içerisine konulduktan sonra temyizin konusu olmayan ölen sanık ..., 12.06.2006 tarihli ifadesinde, şahısların aralarında Tamer diye konuştuklarını belirttikleri,

yine sanık ...'ın ın 09.10.2008 günlü oturumda, ...'ı tanıdığı yönünde beyanları da dikkate alınarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

b- T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklardan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,