Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/13373 K.2015/39896

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık M.. O.. tarafından duruşmalı olarak, sanık savunmanınca ise, sanık hakkında kurulan tüm mahkumiyet hükümleri yönünden temyiz edilmiştir. Başvurunun niteliği, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında dava zamanaşımı süresi içinde hürriyetten yoksun kılma suçundan işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Yakınan A.. Ç..'e yönelik yağma eyleminden hükmolunan cezanın miktarı ve türüne göre, sanığın, duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE;

Soruşturma sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanığın yakınan A.. Ç..'e yönelik yağma suçundan duruşmasız, yakınan E.. E..'a yönelik yağma suçundan duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan değerlendirmede:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık M.. O..'ın, suç ortakları K.. E.. ve Ş.. K.. ile el ve işbirliği içinde birlikte hareket ederek, Kemal'in üvey babası yakınan E.. E.. ait olan yakınan A.. Ç..'in bekçiliğini yapıp daimi kaldığını, zilyetliği ve koruması altında olduğunu bildikleri etrafı çevrili çiftliğe araçla gece vakti gelip, Kemal'in yalnız olarak evde bulunan yakınan Aydoğan'a pencere camından silah doğrultup, “anahtarı vermezsen sıkarım.” sözleri ile tehdit edip evin anahtarını alarak, Şinasi ve sanık Mithat ile beraber içeri girdikleri, etkili eylemde bulundukları yakınan Aydoğan'a ait olan ve masa üzerinde duran cep telefonu ile 450 TL parası ve sigara paketini aldıkları, baskı ve

şiddete devamla yakınan Aydoğan'dan deponun anahtarının da kendilerine teslimini isteyip sağladıkları bu sürecin devamında Şinasi'nin yakınan Aydoğan'ı etkisiz kılmak için onun başında evde kaldığı, bu koşulları değerlendiren Kemal ve sanık Mithat'ın ise eve 25 metre uzaklıkta aynı arazi içinde kalan deponun kilitli kapısını açıp, yakınan Esat'a ait bakır elektrik kabloları, matkap ve kaynak makinaları, spiral kesme aleti, lastik, lamba v.s. gibi hurda değeri olabilecek herşeyi alarak araçlarına yükledikleri,

bu esnada yakınan Aydoğan'ın bir fırsatı bulup kendisini dışarı çıkarmaya çalışan Şinasi'den kurtularak evin penceresinden atlayıp kaçtığı, sanık ve arkadaşları gidinceye kadar yakındaki bir derenin içinde saklandığı, sanık ve suç ortaklarının aldıkları eşyalarla ayrılmasından sonra mal sahibi olan yakınan Esat ile güvenlik güçlerine olayı bildirip ihbarda bulunması şeklinde gelişen olayda; sanığın eyleminin kül halinde tek bir yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin bölünerek iki ayrı yağma suçundan hüküm kurulması,

2-) Suça konu olayla ilgili ayrı yargılaması yapılan Kemal ve Şinasi'ye ilişkin Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/313 esas sayılı dosyasına ait 20.02.2014 tarihli duruşma tutanağı suretinde, sanıklar tarafından yakınan A.. Ç..'in olay sebebi ile doğduğu iddia edilen zararının karşılanması amacıyla 610,00 TL'nin adli emanete yatırılarak emanet makbuzunun gönderildiğinin belirtildiği, dosya içeriğine göre ise, yakınan E..

E..'ın zararının giderilmediği dikkate alındığında, yakınan Aydoğan adına yapılan bu ödemenin kısmi iade (tazmin) niteliğinde olduğu, henüz bu tarihte sanık Mithat'ın kimlik bilgileri tespit edilemediğinden firari olup, suç ortakları Kemal ve Şinasi'nin zarar giderimi iradesine katılıp katılmadığı ve bu suretle etkin pişmanlığını gösteren davranışları bulunup bulunmadığı hususunda duraksama olduğu anlaşıldığından, öncelikle zararın kim tarafından ve ne şekilde giderildiği ile sanık Mithat'ın bu yönde iradesi olup olmadığı saptandıktan sonra, sonuca göre 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi ile değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) Kabule göre de; hakkında 16.04.2014 tarih ve 2014/8562 esas sayılı idddianame ile dava açılıp, mahkemenin 18.04.2014 günlü kararı ile kovuşturmaya başlanan sanık Mithat açısından dava açılmadan önce zarar giderimi yapılması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1-3. maddesi uyarınca 1/3 oranından daha ziyade indirim yapılması gerektiği düşünülmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,