Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/13377 K.2017/4775

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 13.01.2013 olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

Ancak;

1-Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/2907-203 sayılı iddianamesi ile; sanıkların olay gecesi ...'un işlettiği kahvehaneye geldikleri, sanık ...'ın bu kişiye hitaben "Sen bu kahvehaneyi neden devraldın, bu kahvehaneyi ben devralacaktım, madem burayı devraldın bana günlük haraç vereceksin, haraç vermezsen bu kahvehaneyi bana devret" dediği, sanık ..., ... "Dayı kağıtları aldın mı, sıkalım mı kafasına" dediği, ...'un da ... 100.-TL verdiği olayla ilgili olarak açılan kamu davasının Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/133 esasına kayıt ile yürütülen yargılama sonunda sanıklar hakkında yağma suçundan mahkumiyet kararı verildiği,

31.12.2012 tarihli olaydan on gün sonra, 13.01.2013 günü sanık ...'ın bu kez yanında kimliği belirlenemeyen iki kişi ile katılanın işçi olarak çalıştığı ... İlçesi ...

Köyü Kalkındırma Derneği kahvehanesinin kapısına 22:30 sıralarında gelerek içeri girmeye çalıştığı, aynı husustaki para istemini yinelediği, katılanın, sanığın kendisinden on beş gün kadar önce zorla 100.-TL alması ile ilgili aralarında sorun olduğu için içeri almamak için kapıyı tuttuğu, sanığın içeri giremediği, 'Seni bugün de öldürürüm, yarın da öldürürüm, çınar ağacına asarım, bu köyde ibret olsun, sana bu kahvehaneyi yar etmem, günlük haracımı vereceksin' dediği,

daha sonra etraftaki kişilerce uzaklaştırıldığı olayda, sanık ... hakkında açılan ve iki dava dosyasında sanığın olayların başından beri 500.- TL parayı mağdurdan almaya yönelik olup buna göre sanığın eyleminin hukuki nitelendirilmesi ile eyleminin tek yağma suçunun oluşturup oluşturmayacağı noktasında ortaya çıkan bu duraksamanın tamamen ortadan kaldırılabilmesi için öncelikle fiili ve hukuki irtibat bulunan dava dosyalarının olanaklı ise birleştirilmesi olanaklı değilse getirilirken incelenerek delillerin birlikte değerlendirilmesi, gerektiğinin düşünülmeden yargılamaya devamla eksik inceleme ile yetinilip yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Kahvehane içine giremeyen sanığın yağma eyleminde TCK'nın 149/1. maddesinin (d) bendinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi,

b-5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinde düzenlenmiş olan "takdiri indirim nedenleri" cezanın doğrudan doğruya sanığın kişiliğine uydurulmasını öngören yargısal bir kişiselleştirme kurumudur. Bu maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken mahkemece gerekçe gösterilmeli ve bu gerekçe sanığın kişiliği ile ilgili bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır. Yasal, yeterli ve geçerli bulunmayan bir gerekçeye dayanılarak istemin reddine karar verilmesi, yasa koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi cezanın kişiselleştirilmesi ilkesine de aykırı olup, uygulamada keyfiliğe yol açabilir. Bu takdir, mutlaka olayla uyumlu olmalı, yargıcın soyut kanılarına değil, sanığın kişiliğinde var olan nedenlere dayanmalıdır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;