Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/13624 K.2014/18535

... 1. Asliye Ceza Mahkemesine hitaben sanık ...'un hırsızlık suçuna teşebbüs, nitelikli yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35/1-2, 86/2-3,e, 35/1-2, 125/1, 54/1, 53, 63. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında ...

1. Asliye Ceza Mahkemesince 22.11.2005 tarih ve 2005/626-877 Esas, Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin malın alınmasına karşı koymaya mecbur kılması nedeniyle yağmaya teşebbüs suçunu oluşturacağından bahisle 5237 sayılı TCK'nın 148/1. maddesi gereğince cezalandırılması için görevsizlik kararı verilerek dosyanın ...

2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın hırsızlığa teşebbüs ve yaralamaya teşebbüs suçlarından mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 6-2009/283530 sayılı tebliğnamesi ile kararın onanmasının talep edildiği, Dairemizin 17.09.2014 tarih ve 2012/7678 Esas, 2014/15819 Karar sayılı kararı ile “...eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması” nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2014 gün ve KD-2009/283530 sayılı yazıları ile itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine,

Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2014 gün ve KD 2009/283530 sayılı itiraz yazılarında özetle; “Olay günü sanığın çatıda bulunan kazanı alarak aşağıya inmeye çalıştığı, bu sırada müştekinin sanığı farkederek ne yaptığını sorduğu, sanığın bunun üzerine bıçağını çıkararak müştekiye salladığı, ancak kazanı da olay yerinde bırakarak kaçtığı, bu hususun dosyada mevcut Görgü ve Tespit Tutanağı ile sabit olduğu bu tutanak ve krokiden apartmanın çatı katının boşluk bölümünde çuval içine konulmuş 2 adet bakır

kazanın olduğunun görüldüğü, yani sanığın kazanları olay yerinden götürmediği, bıçağı çıkarıp sallaması üzerine müştekinin evinin içine girdiği, yani sanığın kazanı götürmesi için ortada hiçbir engelin kalmadığı, buna rağmen sanığın kazanı olay yerinde bıraktığı, amacın yağma olması halinde bıçakla korkutup evine kaçırdığı müştekinin kazanını bıçağın sağladığı güven ile alıp olay yerinden ayrılmasının gerektiği, ancak sanığın amacının kazanı götürmek için bıçak kullanmak olmayıp, müştekinin kendisini yakalamaması, ya da olay yerinden kaçmasının teminine yönelik olduğu, bir başka anlatımla sanığın kazanı çatıdan alırken bıçak kullanmadığı,

müştekinin bu aşamadaki iradesini bıçak ile kırmadığı, bu nedenle de eylemin yağma olmayıp hırsızlık olduğu, sanığın eylemini gerçekleştirememesi nedeniyle suçun teşebbüs aşamasında kaldığı, Mahkemece bu hususun karar yerinde yeterince tartışıldığı ve dosya kapsamı ile uyumlu bir çözüm bulunarak sanığın hırsızlığa teşebbüs ve yaralamaya teşebbüs suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

Olayımızda sanık hırsızladığı malları götürmek için değil, olay yerinde mağdurun kendisini görmesi üzerine kaçmak için elindeki içinde bakır kazan olan çuvalı yere bırakarak bıçakla müştekiye saldırdığı ve suça konu çuvalıda olay yerinde bırakarak kaçtığı, sanığın amacı çaldığı malı götürmek olsaydı, müştekinin eve kaçması sonucu olay yerindeki çuvalı alıp götürebilecekken yalnızca kendisi olay yerinden uzaklaşmıştır.

Sanığın amacının kazanı götürmek için bıçak kullanmak olmayıp, müştekinin kendisini yakalamaması, ya da olay yerinden kaçmasının teminine yönelik olduğu, bu kapsamda sanığın eyleminin hırsızlığa teşebbüs ve yaralamaya teşebbüs suçlarını oluşturduğu, Mahkemenin dosyaya uygun oluş ve kabulünün de bu yönde olması nedeniyle Yargıtay 6. CD 17/09/2014 tarih ve 2012/7678 Esas-2014/15819 Karar sayılı Bozma Kararının yerinde olmadığı düşüncesyle itiraz yoluna başvurma zarureti doğmuştur.