KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2014/1430 E., 2014/2209 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2014
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Hırsızlık suçundan sanık ...'in 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/2, 522. 2253 sayılı Yasanın 12/3, 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca 660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 5.Çocuk Mahkemesinin ...) 05/01/2011 tarih ve 2005/67 Esas, 2011/1 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 17/12/2013 gün ve 2013/19212/77457 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.01.2014 gün ve KYB/2013/406402 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 23/01/2014 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:
Anılan Yazıda;
"Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçun kanunda öngörülen cezasının nev'i ve süresine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri uyanınca 6 yıllık dava zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, suçun işlendiği 18/07/2004 tarihi ile kararın verildiği 05/01/2011 tarihi arasında bu sürenin dolduğu, suça sürüklenen çocuklar bakımından 5237 sayılı Kanun'un daha lehine hükümler içerdiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması" Dairemizden istenilmiştir.
TÜ RKMİLLETİADINA
Sanık ...'in hırsızlık suçundan eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/2, 522, 2253 sayılı Yasanın 12/2, 765 sayılı TCK'nın 102/3, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 141/1, 31/2, 66/1-e, 66/2, 67/4; maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının, 18.07.2004 olan suç tarihi ile 05.01.2011 olan hüküm tarihi arasında geçmiş bulunduğu gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2014/1430, K. 2014/2209, 17 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama