Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/15418 K.2015/39426

Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/03/2000 tarihli ve 2000/41 Müt. sayılı içtima kararı ile muhtelif tarihlerde işlediği yağma suçlarından 36 yıl hapis cezasına hükümlü C..

Ş..'in Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 23/05/2002 tarihli ve 2002/182 Müt. sayılı kararı ile 4616 sayılı Kanun'un 1/2.maddesi gereğince 23/05/2002 tarihinden geçerli olmak üzere şartla tahliyesine karar verilmesini müteakip, adı geçen hükümlünün bihakkın tahliye tarihi içinde 13/07/2007 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle hapis cezası ile mahkûmiyetine ilişkin Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/07/2007 tarihli ve 2007/337 esas, 2008/1 sayılı kararının kesinleşmesi üzerine,

şartla tahliye kararının geri alınmasına dair Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/07/2009 tarihli ve 2009/741 değişik iş sayılı kararını müteakip, bu kez şartla tahliyenin geri alınması kararının kaldırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 04/04/2014 tarihli ve 2014/398 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii SAKARYA 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 13/06/2014 tarihli ve 2014/898 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 24/11/2014 gün ve 2014/20728/70469 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2014 gün ve KYB/2014/386606 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 12.12.2014

tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede,

4616 sayılı Kanun’un 1. maddesinde yer alan “aynı cins veya daha ağır şahsi hürriyeti bağlayıcı cezayı gerektiren bir suç” kavramlarının, aynı maddede tanımlanan “davanın açılması veya kesin hükme bağlanmasının ertelenmesi” kararının geri alınmasına ilişkin bir düzenleme olduğu, bahsi geçen "aynı cins veya daha ağır ceza" kavramlarının 4616 sayılı Kanun’un 1. maddesi uyarınca verilen şartla salıverilme kararının uygulanması ve geri alınması yönünden uygulama olanağının bulunmadığı, bu halde genel hükümlere göre (765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 17, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107/12. maddeleri) denetim süresinde kasıtlı bir suç işleyen hükümlünün hapis cezasına mahkûm olması

üzerine koşullu salıverilme kararının geri alınmasına karar vermek gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ RKMİLLETİADINA