Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/2519 K.2014/5402

Muhtelif suçlardan hükümlü Ç.. B..’ın cezalarının 2 yıl 43 ay 90 gün hapis cezası olarak içtimasına dair Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/07/2012 tarihli ve 2012/284 değişik iş sayılı kararının infazı sırasında hükümlünün cezaevinden firar etmesini müteakip, aynı mahkemenin sanık hakkındaki 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin 27/12/2011 tarihli ve 2011/192 esas, 2011/292 sayılı ilâmının kesinleşmesi sonrası,

hükümlünün cezalarının 7 yıl 49 ay 110 gün hapis cezası olarak içtimasına dair aynı mahkemenin 12/07/2013 tarihli ve 2013/577 değişik iş sayılı kararını müteakip Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/08/2013 tarihli 2013/2144-2145-2146 dosya sayılı müddetnameye hükümlünün yaptığı itirazın reddine ilişkin ÇANKIRI Ağır Ceza Mahkemesinin 04/09/2013 tarihli ve 2013/323 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 06.01.2014 gün ve 2013/415/1265 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2014 gün ve KYB/2014/13295 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 29/01/2014 tarihinde Dairemize

gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Hükümlünün cezalarının 2 yıl 43 ay 90 gün hapis cezası olarak içtimasına dair Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/07/2012 tarihli ve 2012/284 değişik iş sayılı kararını müteakip, Kalecik Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 27/12/2012 tarihli ve 2012/3660 sayılı yazısına göre, 27/12/2012 tarihinde Kalecik Açık Ceza İnfaz Kurumundan firar ettiği ve hakkında aynı tarihli firar fişi düzenlendiği,

hükümlünün firar tarihinden sonra aynı mahkemenin 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin 2011/192 esas, 2011/292 sayılı kararının 18/02/2013 tarihinde kesinleştiği ve firar tarihinden sonra firar suçundan doğan infaza ilişkin hükümlerin bu ilâmda yer alan 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasına yönelik uygulamasının mümkün olmadığı, bu bağlamda;

suç tarihine nazaran 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 19/2-3. maddesindeki “Tutuklu veya hükümlü iken firar edenler, firara teşebbüs suçundan veya cezaevi idaresine karşı ayaklanma suçundan mahkum edilmiş olanlar ile disiplin cezası olarak dört defa hücre hapsi cezası almış olanların yukarıdaki fıkra hükmünden yararlanabilmeleri için, bunlardan; diğer şahsi hürriyeti bağlayıcı cezalara mahkum olanların hükümlülük sürelerinin 2/3'ünü çekmiş olmaları şarttır.

Yukarıdaki nisbetlerin tayininde hükümlünün tutuklu kaldığı günler de hesaba katılır.” hükmünün

anılan ilâma ilişkin cezasında uygulanmaması gerektiği, 647 sayılı Kanun’un 19/1. maddesindeki “diğer şahsi hürriyeti bağlayıcı cezalara mahkum edilmiş olanlar hükümlülük süresinin 1/2’ sini çekmiş olup da Tüzüğe göre iyi halli hükümlü niteliğinde bulundukları takdirde, talepleri olmasa dahi şahsi şartla salıverilirler.” hükmünün uygulanması gerektiği hâlde,

hükümlünün tüm cezalarının 7 yıl 49 ay 110 gün hapis cezası olarak içtimai sonrası toplanan ceza ile ilgili Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/08/2013 tarihli 2013/2144-2145-2146 dosya sayılı müddetnamesinde sadece on ay hapis cezasını eksiltmek ve 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasını ise dahil etmek sureti ile toplanan 7 yıl 39 ay 110 gün hapis cezasından, firar nedeni ile 1/3 oranında indirim yapılmak sureti ile aleyhe infaza neden olacak şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ RKMİLLETİADINA