Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/2608 K.2017/5976

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Hükümlü ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve...'a karşı yağma suçlarından kurulan hükümlere karşı temyiz isteminin incelenemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; hükümlü ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

B)Hükümlü ... hakkında resmi belgede sahtecilik, ... ve ...'a karşı genel güvenliği tehlikeye sokmak, ...'e karşı hırsızlık, ...'a karşı yağma, Hüseyin Kıçın'a karşı yaralama ve sanık ... hakkında ...'e karşı hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere karşı temyiz isteminin incelenemesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Oluş ve kabule göre;

1-Ceza Kanunlarının zaman bakımından uygulanmasına ilişkin kurallar, yürürlükten kalkmış bulunan 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 2. maddesi ile 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesinde benzer biçimde düzenlenmiştir. Her iki maddede de; ceza hukukunun en önemli ilkesi olan, ceza hukuku kurallarının yürürlüğe girdikleri andan itibaren işlenen suçlara uygulanacağına ilişkin ileriye etkili olma prensibi ile bu ilkenin istisnasını oluşturan, failin lehine olan kanunun geçmişe etkili olması “geçmişe etkili uygulama” veya “geçmişe yürürlük” ilkesine yer verilmiştir.

Lehe olan Kanunun belirlenmesine ilişkin olan 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinin; “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir” hükmü, 23.02.1938 gün ve 23/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve öğretide bu konuda ileri sürülen görüşler birlikte değerlendirildiğinde, lehe kanunun belirlenmesi amacıyla sabit kabul edilen maddi olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan kanunlar ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hiçbir hükmü karıştırılmadan bir bütün halinde uygulanması ve uygulama sonucunda ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması gerekmektedir.

Buna göre uyarlama yargılamasının konusu, önceki kesinleşmiş hükümde suç oluşturduğu belirlenen olaydan ibaret olup, amacı ise, 5252 sayılı Kanunun 9/4. maddesinde belirtildiği üzere; “lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması” ile sınırlıdır. Bu nedenle kesinleşen bir hükümde uyarlama yapılabilmesi için sonradan yürürlüğe giren kanunun kesinleşen eski hükme göre lehe sonuçlar doğurması zorunludur. Hatta eski ve yeni kanunların ayrı ayrı uygulanması sonucunda tamamen aynı cezaya hükmedilmesi gerekiyorsa yine uyarlama yapılmasına gerek olmayacaktır.

Diğer taraftan, mahkumiyet hükmünde değişiklik, yani uyarlama yargılamasında yeni kanunun lehe sonuç doğurduğu belirlendiğinde, sonraki kanuna göre uygulama yapılması, aksi belirlendiğinde ise önceki hükümde değişikliğe yer olmadığına, başka bir deyişle uyarlama davasının reddine karar verilmesi gerekir.

Hükümlü ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümde her iki yasanın ilgili hükümleri uygulanarak cezaların somutlaştırılması ve sonucuna göre hükümlü yararına olan yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Hükümlü ...'nun mağdur ...'ın besi çifliğine ve...'ın kahvehanesine diğer hükümlü ... ile korku yaratmak için ateş açtığı, çifliğin duvarından mermi çekirdeğinin çıkarıldığı, kahvehanenin ise camının kırıldığı hali ile hükümlünün eylemlerinin karşılığının 5237 sayılı TCK'nın 151. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçu ile 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit ve aynı Kanunun 170/1-c maddesinde tanımlanan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu,

mala zarar verme suçundan soruşturma ve kovuşturma şartı olan şikayetin bulunmadığı ancak hükümlü hakkında silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarının uyğulanması açısından TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, kanuni olmayan gerekçe ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hükümler kurulması,

3-5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü gece vakti sayılan zaman diliminde yakınanın dublex dairesinin sağlam ve dayanıklı penceresini kanırtılarak içeri giren ve evde bulunan 9 mm çaplı ... marka tabancayı çalan hükümlü ...'in eylemine gözcülük yapmak suretiyle yardım eden hükümlü ...'nin eyleminin,

5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasa'nın 116/2. maddesine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak ve anılan Yasa'nın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu;

mala zarar vermek suçları yönünden, 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen “uzlaşma” müessesesi bakımından 5560 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki durumlarına göre değerlendirme yapılması ve yine geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçundan da cezaların somutlaştırılarak hesaplanması ve sonucuna göre hükümlü yararına olan yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

4-Cinsel ilişki için müşteki ... ile otele gitmek için anlaşan hükümlü ...'nin diğer hükümlü ... ile müştekiyi araçla ... dışına çıkardıkları ve müştekinin parasını, cep telefonunu ve ziynet eşyalarını yağmaladıkları olayda, hükümlünün eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a, c, h. maddesinde tanımlanan yağma suçunun yanı sıra aynı Yasanın 109/3-b ve 109/5 maddesine uyan kişiyi hürrriyetinden yoksun kılma suçunu da oluşturduğu halde her iki suçtan da uygulama yapılarak cezaların somutlaştırılması sonucuna göre hükümlü yararına olan yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

5-Hükümlü ...'nin müşteki ...'ı alınan doktor raporuna göre vücudunda kemik kırığı oluşacak ve 120 gün iş gücüne engel oluşacak şekilde silahla yaraladığı eylemde uygulama yapılırken sanığın eylemine uyan 765 sayılı Yasa'nın ilgili maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın sanığın eylemine uyan 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile değiştirilen 87. maddesinin değişiklik öncesi ve sonrası halleri ile uygulama yapılarak somutlaştırılması ve somutlaştırılan 3 cezadan lehe olanın hükümlü hakkında uygulanması gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre ise 5237 sayılı TCK'nın 86/1 ve 5560 sayılı Yasa ile değişik 87/3 madde hükmü uygulanırken hükümlünün eylemini silahla işlediği unutularak aynı yasanın TCK'nın 86/3 maddesinin uygulanmaması,

6-Hükümlü ...'in ...'e karşı hırsızlık eylemine gelince, 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü saati belirlenemeyen bir zamanda yakınanın dükkanının sağlam ve dayanıklı balkon kapısını kırarak içeri giren ve ... marka aracın anahtarını alarak kapı önünde olan aracı çalan hükümlünün eyleminin,

5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasa'nın 116/1. maddesine uyan gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozmak ve anılan Yasa'nın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu; konut bozmak ve mala zarar vermek suçları yönünden, 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen “uzlaşma” müessesesi bakımından 5560 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki durumlarına göre değerlendirme yapılması ve sonucuna göre sanık yararına olan yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre ise hükümlü ... hakkında 5237 ve 765 sayılı TCK'larını ilgili hükümlerinin uygulanması neticesinde tespit edilen sonuç cezaların aynı olması durumunda 53. maddesi ile hak yoksunluklarını düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın aleyhe olduğu gözetilmeksizin yazılı biçimde hüküm kurulması,