Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/4906 K.2017/354

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede:

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanıklar hakkında TCK’nun 149/1.maddesi (a), (c), (h) bentlerinin yanısıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ise birden fazla kişiyle ve silahla işlendiğinin anlaşılması karşısında, TCK’nun 109/2, 109/3.a-b maddeleri uyarınca ceza tertip edilmesi gerekirken aynı Yasanın 109/1.maddesine yer verilmesi sonuca etkili görülmediğinden; anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve nitelendirmede Yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, eleştiri dışında diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıkların savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olması,