Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/5526 K.2017/3440

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında, yağma suçundan kurulan temyiz isteminin incelenmesinde

Mahkemenin 29.04.2013 günlü kararının baro tarafından atanan ve sanığın haberdar olduğu savunmanın yüzüne karşı, sanığın yokluğunda verildiği, kararı sanık savunmanının temyiz etmediği, gerekçeli kararın 14.06.2013 günü sanığa tebliğ edildiği, bunun üzerine sanığın 21.06.2013 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, ancak temyiz süresinin sanığın haberdar olduğu savunmanına yapılan tefhim tarihinden itibaren başladığı, daha sonra kendisine yapılan tebligatın herhangi bir sonuç doğurmayacağı anlaşılmakla, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen tefhimden itibaren bir haftalık süre geçtikten sonra sanık ... Temyiz' in hükmü temyiz ettiğinden, anılan Yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak temyiz isteminin REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında, yağma suçundan kurulan temyiz isteminin incelenmesinde

Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılıkararına göre yapılan değişikliğin infazda gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...' e yönelik yağma suçundan İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.11.2005 gün ve 2005/321 esas - 2005/475 Karar sayılı ilamı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a,c, 62 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası hükmü kurulduğu, sanıklar savunmanının temyizi üzerine, Dairemizin 31.10.2012 gün ve 2007/14457 esas- 2012/18449 karar sayılı ilamı ile, sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün onanmasına,

sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün ise “Sanıklar ... ve ...'e yüklenen yağma suçunun gerektirdiği cezanın alt ve üst sınırları bakımından hükmün açıklandığı 25.11.2005 tarihli oturumda, savunman bulundurulmaksızın hükümlülük kararı verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 150/3, 188/1, 289/3-e maddelerine aykırı davranılması ve böylece savunma hakkının kısıtlanması,” gerekçesi ile bozulması üzerine yargılamanın sanıklar ... ve ... hakkında yürütülerek İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2013 gün ve 2013/37 Esas – 2013/138 Karar sayılı ilamı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a,c,

62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası hükmü kurulduğu ve söz konusu hükmü sanık ...'ın temyiz ettiği, ancak İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.11.2005 gün ve 2005/321- 2005/475 Karar sayılı önceki hükmünde, aleyhe temyiz söz konusu olmadığı halde, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkı korunmadan fazla cezaya hükmolunması,

2- T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 325.maddesi uyarınca Bozmanın (1) nolu bendinden sanık ...'in yararlandırılmasına, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla