Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/6344 K.2017/4187

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,

Ancak;

I- Mağdurların sanıklar ile internet ortamında yazışma yaparak tanıştıkları ve 26.06.2005 günü buluşmaya karar verdikleri, mağdur ...'a ait 54 TY 131 plakalı aracında alkol de alarak gezmeye başladıkları, gitmek istedikleri mesire yerinin ücretli olması nedeniyle geri döndükleri, Adapazarı istikametine yöneldikleri, Sapanca'da oturan ve dönüş yolunu tam bilmeyen ve aracı kullanan mağdur ...'ı kestirme ve kısa olduğu belirtilen köy yoluna saptırdıkları, saat 22.30 sıralarında ıssız bir alana geldiklerinde sanıklardan ...'ın arkadan mağdur ...'ın boynuna bilgisayar kablosu dolayıp sıkmaya başladığı,

sanık ...'in mağdur ...'yi ele geçirilemeyen bıçak ile göğüs boşluğundan yaşamını tehlikeye sokacak derecede yaraladığı, mağdur ...'nin kaçarak olay yerinden ayrıldığı, sanıklar Kerim ve İlhan'ın mağdur ...'ı tutup sanık ...'un bıçak doğrultarak "paraları çıkar" diyerek tehdit edip para istediği, mağdur ...'ın aracın el frenini çekerek kendisini araç dışına attığı, gömleğini tutan sanıklardan gömleğini sıyırarak kendini kurtardıktan sonra, yaralı Fedayi ile buluşup birlikte uzaklaştıkları, sanıkların da yağmaladıkları araç ile ayrıldıklarından tahminen 15 dakika sonra mağdur ...'yi sanık ...'ın evinden arayarak,

"aracı Ozanlar Camii'nin karşısındaki sokağa bıraktık buradan alın durumu polise bildirmeyin şikayetçi olursanız bizi becermeye kalktınız diye beyanda bulunuruz" diyerek aracın yerini söyleyip aracın da belirtilen yerde bulunduğu,

ancak mağdur ...'a ait cep telefonunun bulunmadığı, daha sonra sanıkların müştekinin zararını soruşturma aşamasında giderdikleri olayda; eylemin bütün halinde tek bir yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde iki ayrı yağma suçundan hüküm kurulması,

II- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde değişiklik yapıldığından yeniden takdiri lüzumu,