Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/6411 K.2016/6860

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar hakkında yakınan ...'e yönelik yağma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında yağma suçundan 5271 sayılı CMK’nın 231/5.maddesi gereğince kurulan “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararın, aynı Yasa maddesinin 12. fıkrası gereğince temyizi olanaklı bulunmadığından, sanıklar ... ve ... savunmanlarının bu konudaki isteminin 5271 sayılı CMK’nın 231/12 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince REDDİNE, 5271 sayılı CMK'nın 264/1.maddesi uyarınca, yasa yolu ile merciinde yanılmanın, başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2.fıkrasına göre, itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanıklar hakkında yakınan ...'e yönelik yağma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların, yağma suçunu TCK'nın 6. maddesi kapsamında silahtan sayılan kalemin sivri ucunu batırmak suretiyle işledikleri halde, 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanıklar hakkında yakınan ...'e yönelik yağma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, yakınanların yanına gelerek para istedikleri, vermemeleri üzerine sanık ...'ın elinde bulunan TCK'nın 6. maddesi kapsamında silahtan sayılan kalemi yakınan ...'in bacağına dürttüğü, diğer sanık ...'ın da “üzerinizi arayıp para bulursak sizi döveriz” dediğini, bunun üzerine yakınan ...'in sanıklara 2 TL verdiği olayda;

1-) Sanıkların, yağma suçunu TCK'nın 6. maddesi kapsamında silahtan sayılan kalemin sivri ucunu batırmak suretiyle işledikleri halde, 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ile uygulama yapılmaması,

2-) Sanıkların yakınanı tehdit ederek para istemeleri üzerine yakınanın 2 TL'yi verdiği, sanıkların verilen miktarla yetinerek yakınanın üzerini aramadan daha çoğunu alma imkanları olduğu halde değer olarak da az kabul edilebilecek bedelle yetinerek olay yerinden ayrılmaları karşısında; sanıklar hakkında TCK'nın 150/2.maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,