Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/6606 K.2015/42256

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/03/2014 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.11.1999 tarih ve 1999/21368 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında yakınan S.. A..'e yönelik yağma suçundan 765 sayılı TCK'nın 497/1. maddesi ile cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açıldığı, iddianamenin başlık kısmında G.. A..'ın mağdur olarak gösterilmesine karşın iddianame içeriğinde yağma eyleminin yakınan S..

A..'e karşı gerçekleştirildiğinin anlatılıp tek bir sevk maddesi gösterildiği, yürütülen yargılama sonucunda 04.06.2004 tarih ve 1999/467 Esas 2004/137 sayılı Karar ile sanıkların 765 sayılı TCK'nın 497/1, 522. maddeleri gereğince 13 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, kararın sanıklar savunmanları ile sanık M.. D.. tarafından temyizi üzerine Dairemizce 17.09.2009 tarih ve 2007/9072 sayılı Karar ile sanıkların yakınan S.

A.'e karşı eylemlerinin 765 sayılı TCK'nın 499. maddesi kapsamında olduğu ve 765 sayılı TCK'nın 499/1, 522, 59 ile 5237 sayılı TCK'nın 109/2-3-b, 62 (2 kez), 149/1-c,h, 62. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme ve uygulama yapılması ve kazanılmış hakkında korunmasından bahisle bozulmasına karar verildiği, ancak yakınan G..

A.. hakkında iddianame içeriği dikkate alındığında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılmış bir kamu davasından bahsedilemeyeceğinden Dairemiz kararındaki sanıklar hakkında yakınan G.. A..'a karşı 109. maddesinden uygulama yapılması yönündeki yazımın hukuki yanılgılı olduğu anlaşılmakla;

I-) Sanıklar hakkında yağma ve yakınan S.. A..'e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar hakkında yakınan S.. A..'e karşı yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezaların daha önce 04.06.2004 tarihli hükümle verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan daha fazla olmadığı gözetilmeden sanıklar CMK'nın 326/son maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar C.. K.. ve M.. D.. savunmanları ile sanık M.. D..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından CMK'nın 326/son maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-) Sanıklar hakkında yakınan G.. A..'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Davaya konu edilmeyen yakınan G.. A..'a karşı yapılan eylemle ilgili hüküm kurulması,