Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/6622 K.2014/19037

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.3.2014 tarihli kenar yazısı ile dosya Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınana ait aracın kilitli kapısını zorlamak suretiyle açıp düz kontak yapmak suretiyle aracı hırsızlamaya kalkışan sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması, sonuca etkili görülmediğinden; hırsızlık suçunun gece vakti işlenmiş olduğunun “Olay yakalama tutanağı” içeriğinden anlaşılması karşısında, sanıkların cezasında TCK'nın 143.maddesi uyarınca artırım yapılmaması;

yakınana ait aracı düz kontak yapmak suretiyle hırsızlamaya kalkıştıkları esnada kolluk görevlilerince yakalanan ve aracı geçici bir süre kullanıp zilyedine iade etmek üzere almak istediklerine ilişkin herhangi bir savunma da ileri sürmeyen sanıkların cezalarında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 146.maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,