Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/7906 K.2014/11072

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 27.03.2014 gün 2013/Bşk-351 Esas 2014/32 Karar sayılı ilamı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin ve 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların eyleminin, 142/1-b, 143. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2-4 maddesine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesindeki mala zarar verme (uzlaşma hükümleri de gözetilerek) suçlarını da oluşturduğu gözetilmeden, bu konularda değerlendirme yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Hırsızlık eylemine konu 4 adet bilgisayar kasası ve monitörlerinin suç tarihi itibariyle bilinen değerlerinin dikkate alındığında sanık lehine 765 sayılı TCK'nın 522. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı düşünüldüğünden, yine sanık hakkında önceki yanılgılı uygulama sonucunda TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırım yapılması yerine indirim yapılarak hüküm kurulmasının, “kazanılmış hakka” farklı ve yanlış yorum getirilerek, aynı şekilde 143. madde uyarınca arttırım yerine belirlenen temel cezada indirim yapılmasının, sonuca etkili görülmediğinden, tebliğnamede bu konulardaki bozma isteyen düşünceler benimsenmemiştir.