Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/7930 K.2014/12465

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 27.03.2014 tarih ve 2014/Bşk-71 Esas, 2014/107 Karar sayılı kararı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;1) Sanıkların,....’ın bekçi olarak çalıştığı şantiyede bulunan katılan şirkete ait iş makinelerinden mazot hırsızlamaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

2) Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği, sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;3) 5237 sayılı Yasanın 155/2, 35/2, 62. maddeleri uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasının, anılan Yasanın 50/1-a maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilirken, “3000 TL” yerine “6000 TL” adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

4) Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanıklardan eşit olarak tahsiline” karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,