Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/8048 K.2014/20753

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların cebir ve tehdit ile hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri anlaşılıp kabul edildiği ve buna göre uygulama yapıldığı halde, hükümde temel uygulama maddesinin 5237 TCK'nın 109/2. maddesi yerine “ 109/1” olarak yazılması ve sanık ... hakkında, tekerrüre esas alınan ilamın esas numarası 2007/44 iken 2007/442 olarak yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hatalar olarak kabul edilmiştir.

Sanıklar, katılanı olay günü gece saat:00.30 sıralarında cebir ve tehdit ile iş yerinden alarak araca bindirip boş bir araziye getirdikleri burada 30-45 dakika tuttuktan sonra iş yerine bıraktıkları ve bu şekilde temadi kesildikten sonra saat 01.30- 02.00 sıralarında işyerine gelip tekrar aynı yere götürdükleri burada 1 saat kadar tuttuktan sonra müştekiyi iş yerine bırakıp üzerine kapıyı kilitlemek suretiyle aynı suç işleme kararı ile değişik zamanlarda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri anlaşıldığı halde, hürriyetinden yoksun kılma suçlarından hüküm kurulurken zincirleme suça ilişkin TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca cezanın arttırılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ile sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Bu dava nedeni ile,