Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/8528 K.2017/415

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında şantaj suçuyla ilgili olarak 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesi uyarınca verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı, aynı Yasanın 231/12. maddeleri uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından; sanık ... savunmanının bu konudaki temyiz isteğinin, itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin isteme uygun olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında yağma ve şantaj suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Sanık ... savunmanının yüzüne karşı verilen karara karşı yasal süresi geçtikten sonra 10.06.2013 tarihinde temyiz dilekçesini verdiği anlaşılmakla, sanık savunmanının temyiz isteminin CMUK.nın 317 maddesi gereğince istem gibi REDDİNE;

III-Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 sayılı kararı ışığında; sanık ... ve ... hakkında yakınandan yağmalamak suretiyle aldıkları cep telefonunu sattıkları sanık ...'a ait iş yerini sanık ...'ın gösterdiği, görevlilerin telefonu yakınana bu şekilde iade ettiklerinin anlaşılması karşısında; yağmalanan malın üçüncü kişiye satılması halinde; 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için failin, bizzat pişmanlık göstererek, yakınanın zararını tazmin etmesi yanında satın alanın zararını da gidermesi gerektiğinden; “etkin pişmanlık” müessesesine yanlış anlam verilerek sanığın cezasından uygulama yeri olmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/1-3-4. maddesi ile indirim yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, eleştiri dışında usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK’nın 53/1 maddesinin a,b,c,d ve e bentlerinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, sanığın koşullu olarak salıverilmesi halinde kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

2-Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozmanın sanıklar ... ve ...'ya sirayetine, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, "Sanığın, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak,

TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet,