Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/8605 K.2017/6054

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ...’ın yakınan ...’a karşı hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca kurulan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararın, aynı Yasa maddesinin 12. fıkrası uyarınca temyizi olanaklı olmayıp itirazı olanaklı kararlardan olması nedeniyle ve 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca, sanık savunmanı yönünden yasa yolu ile merciinde yanılmanın yasa yoluna başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın incelenmeden mahalline İADESİNE, 2-Sanıklar ... ve ... hakkında yakınan ...’a yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların yağma eylemini birden fazla kişiyle ve silahtan sayılır bıçakla işlemiş olmaları karşısında, 5237 sayılı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bu hususların dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi;

2-Sanıkların yakınandan 5-10.-TL para vermesini istedikleri, yakınanın kabul etmemesi üzerine de zorla üzerini arayarak cüzdanındaki 6,5.-TL yi aldıkları, kalan 2-3.-TL yi ise "Bu da sana kalsın" diyerek cüzdanla birlikte yakınana iade ettikten sonra da, üst aramasına devam edip bu sefer cep telefonunu aldıkları,

Yakınanın “ip den bulurlar, ver telefonu” demesi üzerine kendiliğinden bunu da yakınana iade ettikleri olayda; soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle yakınana sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıkça sorulup, sonucuna göre TCK'nın 168. maddesinin uygulama koşullarının takdiri gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Kabule göre ise;

Sanıklar hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesinin, aynı Yasanın 31. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması,