Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/8823 K.2014/19866

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/05/2014 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; mağdur E.. Y..’ın 02.05.2006 günü polis merkezinde alınan ifadesinde, “İçerisinde çalıştığı şirkete ait 2000 TL para bulunan çantası elinde olduğu halde yolda yürürken, ismini polis merkezinde öğrendiği M..

İ..’nun arkasından yaklaşıp iki eli ile sırtına vurması ile yere düştüğünü, elinde tuttuğu çantayı almak isteyen Mustafa’nın sıkı sıkı tuttuğu çantayı çekiştirmeye başladığını, alamayacağını anlayınca bu defa yere düştüğü esnada belindeki kılıftan fırlayan cep telefonunu almak istediğini, ancak Mustafa’dan evvel davranıp telefonu bulunduğu yerden alarak koşmaya başladığını, bu defa V..

A..’un arkasından geldiğini, bir süre sonra takip etmeyi bıraktığını” beyan ettiği; yakınanın yolda gördüğü sanıkları teşhis etmesi üzerine sanıkların yakalandıkları; sanık V.. A..’un aşamalarda alınan ifadelerinde, “Su almak için camiye giderken aynı mahallede oturmaları nedeni ile tanıdığı C.. Y..’in yakınanın cep telefonunu almaya çalıştığını, ancak alamadığını, bunun üzerine kaçtığını” belirttiği; sanık M..

İ.. ifadesinde, “Volkan’ın evinde oturduğu esnada polislerin gelip kendisini yakaladığını” söylediğinin anlaşılması karşısında;

1) Sanık M.. İ..’nun eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 149/1-c maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

2) Yağma suçuna doğrudan iştirak ettiği anlaşılan sanık V.. A..’un mahkumiyeti yerine, kanıtların değerlendirilmesinde ve takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,