Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/1315 K.2017/5299

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında mağdur ...'ya karşı nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık ... savunmanının 24.12.2013 günü yüzüne karşı verilen karara karşı, 02.01.2014 günlü yasal süreden sonra temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, sanık savunmanının süreden sonra vaki temyiz isteminin CMUK.317.maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında mağdur ...'ya karşı nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince ;

“Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, mağdur üzerinde yansımaları, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden; somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,