KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2015/1767 E., 2017/2385 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Haziran 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-) Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla tehdit ve cebir suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
Sanığın TCK'nın 109/2, 3-a, 110, 62. maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay; 106/2, 62. maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay; 108/1.maddesi delaleti ile 86/2, 86/3-a, e 108/1, 62. maddeleri uyarınca neticeten 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği; sanık savunmanının temyiz başvurusunun itiraz kurumu bağlamında Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesince incelenerek 03.02.2014 tarih ve 2014/24 değişik iş sayılı itirazın reddine dair karar ile kesin olarak karara bağlandığı anlaşılmakla, sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının REDDİNE,
II-) Sanık hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın oturduğu evde bıçak tehditi ile mağdur ...'dan kolunda takılı bileziği yağmaladığı olayda, 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi yanında, (d) bendinin de uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması ve anılan Kanun'un 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2015/1767, K. 2017/2385, 21 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama