KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2015/2001 E., 2018/2291 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-) Bakırköy 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2013 tarihli kararının yokluğunda karar verilen katılana, 04.02.2014 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz süresinin katılana yapılan tebliğ tarihinden itibaren başladığı anlaşılmakla, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen tebliğinden itibaren bir haftalık süre geçtikten sonra 13.02.2014 tarihinde katılan hükmü temyiz ettiğinden, anılan Yasanın 317.maddesi ile CMK'nın 298. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,
II-) Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan verilen beraat kararları o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle; başvurunun nitelik ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Oluş ve dosya kapsamına göre. Yakınanlar ile sanıkların aşamalarda alınan ifadelerinde olay tarihinde ... isimli şahıslarında olay yerinde olduklarına ilişkin beyanda bulundukları.
Yine yakınanların alınan ifadelerinde sanık ...'in “... ...'na verdiğin paraları geri alamayacaksın..” diyerek bıçakla saldırdığını belirttikleri; sanık ...'nın kolluk ifadesinde yakınanlar ile arasında daha önceye dayalı husumet bulunduğunu söylediği dikkate alındığında; ... isimli kişilerin dinlenilerek, yakınanlar ile sanıklar arasında geçmişe dayalı herhangi bir ihtilaf olup olmadığı,
varsa ihtilafın ne olduğu ve olay tarihinde meydana gelen olayla ilgili görgü ve bilgilerinin olup olmadığının tespiti ile bu durumların netleştirilmesi ve delillerin birlikte bütün halinde karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi;
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2015/2001, K. 2018/2291, 26 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama