Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/2024 K.2018/508

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, mağdur ...'e ait müşterilere sipariş götürmek üzere lojman önüne park edip kilitlediği motosikleti sürükleyerek götürmeye çalıştıkları, lojmandan çıktığında motosikletini yerinde göremeyen mağdurun 10 metre ileride sanıkların motosikletini götürdüklerini görünce yanlarına giderek sanıklara ne yaptıklarını sorması üzerine sanıkların "Çekil önümüzden, motoru alıp gideceğiz" şeklinde cevap verdikleri, mağdurun motosikletin çalışmış olduğu iş yerine ait olduğunu söylediği, sanık ...'ın mağdura yumruk atıp cebinden çıkarttığı bıçakla üzerine yürüdüğü,

sanık ...'in de motosikletin üzerinde oturarak mağdurun motosikleti almasını engellediği, mağdurun polise haber vermesi üzerine polislerin olay yerine gelerek sanıkları yakaladığı olayda; yağma eyleminin tamamlandığı düşünülmeden sanıklar hakkında TCK'nın 35. maddesinden bahisle teşebbüs hükümleri uygulanarak noksan ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, eleştiri dışında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/2-3. maddesi uyarınca sanıklara savunmalarını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, atanan savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,