Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/2248 K.2018/2667

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, eleştiri dışında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan;

Adana 14.Asliye Ceza Mahkemesinin 13/04/2011 gün, 2011/114-266 sayılı 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 168, 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile ilgili mahkumiyet hükmünün 21/04/2011 tarihinde kesinleştiği henüz infaz edilmediği, TCK'nın 58. maddesine esas alınması mümkün olduğu dikkate alınmadan, Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/06/2007 gün 2007/437-501 sayılı 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 62, 51/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 1yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine, sanığın iki yıl deneme süresine tabi tutulmasına,

5237 sayılı TCK'nın 151/1, 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına aynı kanunun 51/1. maddesince cezanın ertelenmesine sanığın iki yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair mahkumiyet kararının 04/07/2007 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihinden itibaren 2 yıllık denetim süresinin başladığı, anılan sürenin 04/07/2009 tarihi itibariyle bitmesiyle, hükmün bu tarih itibariyle infaz edilmiş sayılacaktır.

Hal böyle olunca;

5237 sayılı TCK'nın 58/2-b maddesi içeriğine göre 04/07/2012 tarihi itibariyle mahkumiyetin hükmü tüm sonuçları ile ortadan kalktığı için anılan hükmün bu haliyle tekerrüre esas alınmasının olanaklı olmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,