Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/2288 K.2017/2884

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay C.Başsavcılığının 10/04/2008 - 17/10/2012 tarihli tebliğnameleri ve Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 09/04/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; sanıkların eyleminin 765 sayılı TCK'nın 495/2 maddesinde tanımlanan suçu oluşturmasına karşın, yazılı şekilde hüküm kurulması kanuna aykırı ise de;

Sanık ...'ın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 495/2. maddesi ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 151/1, 31/3 maddelerine uyan suçun lehe kanun hükümleri açısından yapılan değerlendirmesinde, suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına giren; 5237 sayılı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık kesintili zamanaşımının;

Sanık ...'ın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 495/2. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/3, 104/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 151/1, 265/1. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan

Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının; suç tarihi olan 27.03.2001 tarihinden inceleme tarihine göre geçmiş bulunması,