Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/2707 K.2015/44172

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık hakkında 04.01.2014 günlü eylem nedeniyle yağma suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Mağdurun ve tanık ...'in aşamalardaki beyanlarına göre, 04.01.2014 günü müşterek konutlarında bulundukları sırada, sanık, mağdura hitaben ''ananı avradını sinkaf ederim, orospu çocuğu'' diyerek hakaretlerde bulunup uyuşturucu almak için para istediği, müştekiden olumsuz yanıt alması üzerine, mutfak kapısını kırıp, buzdolabına kafa atarak kendisine zarar verdiği, mağdura doğru yürüyerek ''halimi görmüyor musun krizdeyim, para ver gidip mal alayım'' diyerek para istediği, bunun üzerine mağdurun sanığa 250 TL para vermesi şeklinde gelişen olayda, yağma suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından tebliğnamede bu konuda bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğname aykırı olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında 2013 yılı Kasım ayında ve 20.12.2013 günlü eylemleri nedeniyle yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği, ancak anılan hakların diğer kişiler bakımından infaz tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkartılarak yerlerine, “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar;