Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/2893 K.2018/4666

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık ... hakkında, yağma suçundan kurulan beraat, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olan TCK'nın 53. maddesi ile ilgili Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının, infazda gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında yağma ve etkili eylem suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur ...’nin, 07.02.2013 günlü oturumda zararının dava açılmadan önce giderildiğini hatırladığı yönündeki beyanı dikkate alınıp, sanıklar hakkında tayin olunan temel cezada, TCK’nın 168. maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca indirim yapılması gerekirken, zararın yargılama aşamasında karşılandığı kabul edilip uygulama maddesi olarak TCK'nın 168/2. maddesi gösterilip 1/3 yerine 1/2 oranında indirim yapılarak duraksamalara yol açılması kanuna aykırı ise de, sonuç cezanın sanık lehine olup, karşı temyiz bulunmadığından anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

... 11. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 25/10/2011 gün ve 2011/333 Esas, 2011/283 sayılı kararı ile sanıklar hakkında, TCK’nın 96/1. ve 62/1. maddeleri uyarınca 2’şer yıl 6’şar ay, TCK’nın 109/2, 109/3-a-b ve 62. maddeleri uyarınca 5’er yıl hapis cezası verildiği, anılan hükmün o yer Cumhuriyet savcısı, sanıklar ..., ..., ... ve savunmanları, sanıklar ... ve ... savunmanınca lehe temyiz edildiği;

Temyiz davasını inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin 09/10/2012 gün ve 2012/11311 Esas, 2012/18207 sayılı kararında ise; sanıklar ..., ... ve ... haklarında, yakınan ...’ye karşı hürriyetten yoksun kılma suçundan; sanık ...’in yakınan Gülbeyaz Karabulut’a karşı yağmaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin ONAMA:

Sanıklar ... ve ...’ın, yakınan ...’ye yönelik eylemleri nedeniyle cebren eziyet suçundan kurulan hükümlerin;

Sanıkların arasında çıkar çatışması bulunmasına rağmen aynı savunman ile temsil edilmeleri ve evrakı tefrik edilen yaşı küçük Selda Ünver hakkındaki soruşturma akibetinin araştırılıp sonucuna göre sanık ...'ın eylemdeki yeri ve katılma derecesinin tespiti ile hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği;

Sanıklar ..., ... ve ...’in aynı yakınana yönelik eylemleri nedeniyle cebren eziyet suçundan kurulan hükümlerin ise;

Olayda TCK’nın 150/1. maddesinin uygulama koşullarının gerçekleşmediği, sanıkların eylemlerinin aynı kanunun 149/1-a,c,d maddelerinde düzenlenen yağma ve yine aynı Kanunun 86/1, 87/3. maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi” gerekçeleri ile bozma kararı verip, aynı ilamda “sanıkların ceza süreleri bakımından kazanılmış haklarının korunmasına” da yer vermiştir.

İlk derece Mahkemesi tarafından bozmaya uyularak yürütülen yargılama sonunda: sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında cezası süresi bakımından kazanılmış haklarının, 2 yıl 6 ay hapis cezası olup; yağma ve etkili eylem suçları yönünden verilecek cezanın ise “2 yıl 6 aydan daha ziyade olamayacağına yer verilecek şekilde bir hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden;

Sanıklar hakkında; TCK’nın 149/1-a-c-d maddesinde anlamını bulan silahla, birden çok kişi tarafından, konutta yağma suçundan 5’er yıl;

TCK’nın 86/1; 87/3. maddelerinde anlamını bulan neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan 1’er yıl 11’er ay 10’ar gün hapis cezası ile hükümlülüklerine karar verilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinde aleyhe değiştirmeme hak ilkesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve savunmanları ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına “Yağma ve etkili eylem suçlarından verilen hapis cezalarının 1412 sayılı CMUK’nın 326. maddesi uyarınca kazanılmış hak ilkesi gereği 2 yıl 6 ay üzerinden infazına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-) Sanık ... hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat, kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur ... Bengü'nün, diğer sanıklar tarafından ağabeyi olan sanık ...’a ait evde tutulduğunu haber alıp olay yerine gelen sanık ...'ın, mağdurun dolaşım özgürlüğünün sınırlandığını ve sanıkların yakınana sert bir şekilde “cep telefonunu neden çaldığı...nereye sattığı...” gibi sorular sorduklarını, yakınanın ise bu sorular karşısında “öylece oturup sessiz kaldığını” görüp, bu aşamadan itibaren diğer sanıkların hürriyetin tahdit suçunu doğrudan katılıp yakınanı darp edip, sonradan evden ayrıldığı olayda;

Sanığın eyleminin, TCK’nın 37/1. maddesi delaletiyle, aynı Yasa’nın 109/2, 109/3-a-b. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu dikkate alınmadan, yerinde yeterli olmayan gerekçeyle atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de; TCK'nın 86/2. maddesinde yazılı suçun takibinin şikayete tabi olduğu ve mağdurun 29.09.2011 günlü oturumda şikayetçi olmadığını beyan ettiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,