Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/3005 K.2016/1906

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 27.04.2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-) Olay günü mağdurun çalıştığı iş yerine giden sanığın, mağduru elinde cep telefonu ile oynarken görmesi üzerine, mağdura cep telefonunun ne kadar edeceğini sorduğu, mağdurun da telefonu 150 TL'ye aldığını söylemesi üzerine, sanığın telefonun ancak 50-60 TL edeceğini söylediği, mağdurun telefonunun 150 TL edeceği konusunda ısrar etiği, sanığın da “O kadar etmez, 50-60 TL ancak eder, inanmazsan telefoncuya soralım, bakalım kim haklıymış” demesi üzerine, mağdur ile sanığın araca binerek hareket ettikleri, yolda sanığın beraber müzik dinleyelim diyerek mağdurdan telefonu istediği,

mağdurun da telefonu sanığa uzattığı, sanığın telefonu aracın ön tarafına koyduğu, sanığın bir sokağa girerek bir evin önünde durduğu ve mağdura bir teyp kaseti uzatarak karşıda bulunan bir evi göstererek “Al bu kaseti,...'a ver” demesi üzerine, kaseti alan mağdurun telefonunu araçta bırakıp aşağı indiği, bunun üzerine sanığın olay yerinden kaçtığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,