Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/3048 K.2018/1498

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas hükümlülüklerinin en ağırı olan Bingöl Sulh Ceza Mah. 09.02.2012 gün 2011/434 Esas ve 2012/94 karar sayılı mahkumiyet hükmüne konu hapis cezasının tekerrür uygulamasına esas alınmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Mağdur ...'ın 16.08.2013 günlü şikayet dilekçesinin içeriğinden anlaşıldığı üzere, sanığın, mağdur ...' ın üç ayda bir aldığı maaşını bir şekilde zorla alabilmek için her iki mağdurun ortak yaşadığı konuta gelip onları ayrı ayrı darp edip ölümle tehdit etmesi şeklinde gelişen eylemin tek bir tamamlanmış konutta yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın her iki mağdura yönelik ayrı ayrı basit yağma suçundan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-) Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,