Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/3392 K.2018/1495

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak.

1- Olay günü gündüz vakti, sanığın, annesi mağdur ...'nın oturmakta olduğu eve gelen, sanığın mağdur ...'dan para isteği, aldığı olumsuz yanıt üzerine, aynı evde misafir olarak bulunan mağdur ...'nın elinde bulundurduğu telefonu görüp istediği, mağdur ...'nın karşı duruşu üzerine saçından tutarak yerde sürükleyip kafasına vurduğu, evindeki konuğa yapılanları gören mağdur ...'nın araya girerek onu sanığın elinden kurtarmaya çalıştığı, sanığın mağdur ...'nın da saçından tutarak yerde sürüklediği,

mağdur ...'nın bu durumu bir şekilde sonlandırmak için cep telefonu ile polisi aramaya çalıştığı, bunu gören sanığın, polisi aramasını engellemek amacıyla mağdur ...'nın cep telefonunu alıp yere attıp zarar verdiği, mağdur ...'nın telefonu ile polisi aradıklarını fark eden sanığın olay yerinden kaçması şeklinde gelişen olayda, sanığın annesinden para isteyip aldığı olumsuz yanıt üzerine eylemlerini mağdur ...

Demir'in cep telefonunu almaya yönelik sürdürdüğü dikkate alındığında, sanığın eyleminin bir bütün halinde mağdur ... Demir'e yönelik tek bir konutta yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, 3-T.C.

Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden,