Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/3416 K.2015/43217

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Hükümlü .... savunmanlarının hükme yönelik yaptıkları temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükümlü .... savunmanlarının, mahkumiyete ilişkin 31.03.2015 günlü hükmü dilekçe ile yasal süresi içerisinde temyiz etmiş olmalarına karşın, hükümlünün Dairemize gönderdiği 08.04.2015 günlü dilekçesinde hükmün temyizinden vazgeçtiği anlaşıldığından, 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince tebliğname gibi REDDİNE,

II-Hükümlü .... hakkında yağma suçu nedeniyle verilen hükme yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 gün ve 2005/3-162-173 Esas, Karar ile 11.07.2006 gün ve 2006/5-182/182 Esas, Karar sayılı ilamları ışığında; hükümlü hakkındaki 29/01/2003 tarihli ilk kararın, Dairemizin 04.10.2004 tarihli ilamıyla kesinleşmesinden sonra, 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı yeni TCK'nın yürürlüğe girmesi nedeniyle dosya üzerinden uyarlama yargılaması yapıldığı,

bu hükmün de temyiz edilmeyerek kesinleştiği, kanun yararına bozma istemi üzerine Dairemizin 15/09/2014 gün ve 2014/8959-16509 sayılı kararı ile 10/06/2005 tarihli uyarlama kararının, “bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılması...” gerekçesiyle kanun yararına bozulmasına karar verildiğinin

anlaşılması karşısında; mahkemenin bozma üzerine duruşma açıp hükümlü hakkında yeniden değerlendirme yaparak, sonraki yasa ile suçun unsurları ve cezanın kişiselleştirilmesi yönünden yeni bir karar verdiği, kararın temyize tabi olduğu belirlendiğinden tebliğnamedeki red düşüncesi benimsenmemiştir.