Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/4051 K.2018/2321

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Mağdurlar ... ile ...’in öğrenim gördükleri ... ... ...’nun bahçesinde bulundukları sırada mağdur ...’un, ...’den alıp boynuna taktığı poşuyu sanığın istediği, mağdurun poşuyu vermeyeceğini söyleyerek okul içindeki dersliğe geçtiği sanığın peşinden gelip, mağdur ...'un boynundaki poşuyu çekip aldığı, mağdurlar ... ve ...'in sanığın arkasından gidip, poşuyu geri vermesini söyledikleri sanığın, poşunun gerçek sahibini bildiği için mağdur ...’e “para ver yoksa poşunu atarım” şeklinde karşılık verdiği, mağdur ...’in de sanığa 2 TL verip poşusunu geri aldığı olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 142/2-b maddesinde yer alan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de; suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 33/1 ve 31/2. maddesi uyarınca, sanığın üzerine atılı suçun hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin uzman tarafından rapor düzenlenilmesi gerektiği düşünülmeden, 26/05/2013 tarihli psikolog ... ... tarafından düzenlenen rapor ile yetinilerek yargılamaya devam olunması,